1. نیت قلبی برای انجام ازدواج موقت.
2. تعیین مدت ازدواج.
3. تعیین مهریه زوجه.
4. خواندن صیغه عقد به زبان عربی و بصورت صحیح (بهتر است صیغه به زبان عربی خوانده شود اما اگر نمیتوانند به عربی صحیح بخوانند، می‌توانند بصورت فارسی صیغه را بخوانند)، به این ترتیب که؛

1. در ازدواج (دائم و موقت) زوجین مکلف به حسن معاشرت با یکدیگرند.
2. حقوق مالی در ازدواج موقت از این قرار است که زوجه حق نفقه ندارد مگر در ضمن عقد شرعی انقطاعی شرط شود و یا این که این ازدواج بر این اساس محقق شده باشد، که در این صورت زوجه در طول مدت زناشوئی، یا حین فسخ و یا در پایان مدت مقرر می تواند نفقه خویش را مطالبه کند.
3. زوجین از یکدیگر ارث نمی‌برند یعنی در صورت فوت یکی از زوجین دیگری حقی در ما ترک متوفی ندارد، خواه متوفی ورثه‌ای داشته یا نداشته باشد. البته در صورت وصیت متوفی از باب وصیت بر غیر مطابق احکام وصیت عمل خواهد شد.
4. محرمیت حاصل از ازدواج موقت همانند ازدواج دائم است، یعنی محارم سببی برای هر یک از زوجین از فرزندان، والدین، عروس و داماد ایجاد خواهد شد و نیز حرمت ازدواج با این محارم همانند احکام ازدواج با محارم در ازدواج دائم است.
5. زوجه در تمامی کارها و فعالیت‌های شخصی خود از قبیل اشتغال در منزل و یا خارج از منزل و نیز ادامه تحصیل و یا حق سکونت و نیز رفت و آمدها آزاد و مستقل است و رضایت و اجازه زوج موقت در امور شخصی شرط نیست مگر اموری که با حق تمتع زوج مزاحمت داشته باشد که در این صورت می‌توانند قرارها و ملاقات‌ها را به گونه‌ای برنامه‌ریزی کنند که از حقوق طرفین رفع مزاحمت بشود.
6. زوجین می‌توانند هنگام وقوع عقد برای یکدیگر شرایطی به عنوان شرط ضمن عقد یا شرط خارج لازم بگذارند که لازم الوفاء است.
7. رعایت شرائط مذکور در بند 6 واجب است، اما اگر از طرف هر یک از زوجین یا هردو تخلفی از شرط صورت پذیرد عقد باطل نمی‌شود اما شخص متخلف مرتکب کار حرام شده است.
8. زوجین هر زمان که بخواهند می‌توانند شرائط مذکور در بند 6 را ملغی کرده و آن را برداشته و اعلام کنند که دیگر شرطی نباشد و یا به تقاضای طرف دیگر بر بلا اثر بودن شرط رضایت بدهند.
9. اگر پیش از موعد مقرر بخواهند ازدواج موقت و شرعی را فسخ و منحل کنند باید به عاقدی مراجعه کنند و مسئولیت شرعی آن را به وی واگذار کنند. اگر به هر دلیل نخواهند و یا نتوانند به عاقدی مراجعه کنند لازم است پس از روشن کردن وضعیت مهریه، زوج بقیه مدت را به زوجه ببخشد (یعنی این طور بگوید: من باقی مدت را به شما بخشیدم).
10. اگر به عاقد مراجعه کنند ضمن ثبت بذل مدت و قبض و اقباض و یا بذل مهریه در مورد بارداری و عدم بارداری زوجه نیز حسب اقرار و یا گواهی از آزمایشگاه و پزشک مربوطه و تحریر مراتب فوق در اسناد موجود نسبت به انحلال ازدواج شرعی اقدام میشود.
11. احکام عده در ازدواج موقت از این قرار است:
    1. عده وفات؛ در صورت فوت زوج، چهار ماه و ده روز است .
    2. عده انحلال نکاح (در پایان مدت مقرر و یا با بذل مدت پیش از پایان مدت) چند حالت دارد؛
       1. الف) برای زنانی که پریود می‌شوند دو طهر (و پاکی) است.
       2. ب) برای زنانی که به هر علت پریود نمی‌شوند اما در سن و سال زنانی هستند که باید عادت بشوند به مدت 45 روز است.
       3. ج) برای زنانی که از شوهر خویش در ازدواج موقت باردار شده‌اند تا زمان وضع حمل و زایمان است.
       4. د) زنانی که در دوران یائسگی هستند عده ندارند.
       5. و) اگر صرفا خطبه ازدواج موقت جاری شده، اما رابطه خاص زناشوئی انجام نگرفته باشد عده ندارد.
12. ازدواج (دائم و موقت) زنی که شوهر (دائم یا موقت) دارد باطل و حرام است و نیز ازدواج زنی که در عده باشد باطل و حرام است و جرم تلقی شده و مجازات دارد.
13. اگر با زنی که شوهر دارد و یا در عده بسر می‌برد خطبه عقد خوانده شود ازدواج باطل است و این زوجین بر یکدیگر حرام ابدی می‌شوند یعنی پس از اجرای طلاق و یا انقضای عده نیز نمی‌توانند با یکدیگر ازدواج (دائم یا موقت) کنند.
14. فرزند حاصل از این ازوداج فرزند شرعی و قانونی زوجین بوده و می‌توانند برای وی شناسنامه بگیرند که در قانون پیش بینی شده است.
15. *طبق حقوق مدنی جمهوری اسلامی ایران در صورتی که دختر باکره رشیده قصد ازدواج موقت کند باید از پدر خود اجازه بگیرد، همچنین ازدواج موقت برای دختران باکره، طبق نظر اکثر مراجع معظم تقلید باید با اذن پدر و یا جد پدری وی باشد.

برخی مطالب مرتبط:

1. حق نفقه در ازدواج موقت
2. ارث در ازدواج موقت